KATAΧΡΗΣΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΚΑΤ’ ΑΡΘΡΟ 281
Νομική Προστασία κατά τραπεζών

KATAΧΡΗΣΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΚΑΤ’ ΑΡΘΡΟ 281 – ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΣΤΟ FUND ΕΝΟΨΕΙ ΤΟΥ ΟΤΙ ΕΚΚΡΕΜΕΙ ΝΑ ΔΙΚΑΣΤΕΙ Η ΕΦΕΣΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΗ ΕΠΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ Ν. ΚΑΤΣΕΛΗ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΣΕΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ – ΑΚΥΡΩΣΗ ΕΠΙΤΑΓΗΣ ΠΡΟΣ ΠΛΗΡΩΜΗ

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 281 ΑΚ,116 και 933 ΚΠολΔ και 25 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι η πραγμάτωση με αναγκαστική εκτέλεση της απαίτησης του δανειστή κατά του οφειλέτη αποτελεί ενάσκηση ουσιαστικού δικαιώματος δημοσίου δικαίου. Ως εκ τούτου λόγο της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ μπορεί να αποτελέσει και η προφανής αντίθεση της επισπευδόμενης διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης στα αντικειμενικά όρια της καλή πίστης ή των χρηστών ηθών ή του κοινωνικού ή οικονομικού σκοπού του δικαιώματος που θέτει η διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ. Η εκτέλεση είναι καταχρηστική όταν υφίσταται προφανής δυσαναλογία μεταξύ του χρησιμοποιούμενου μέσου και του επιδιωκόμενου σκοπού, ασκούμενου του σχετικού δικονομικού δικαιώματος με κακοβουλία κατά τρόπο αντίθετο προς τα χρηστά ήθη ή την καλή πίστη ή όταν η άσκηση της αντίστοιχης αξίωσης χωρεί κατά προφανή υπέρβαση των ορίων που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος, ώστε οι επαχθείς συνέπειες που δημιουργούνται από την άσκησή του να δημιουργούν για τον υπόχρεο έντονη εντύπωση αδικίας. Περαιτέρω, οι πράξεις κατάσχεσης και πλειστηριασμού περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας υπό στενή έννοια, όταν εμφανίζονται ως μέτρα εξαιρετικής σκληρότητας για τον συγκεκριμένο οφειλέτη, τα οποία υπερβαίνουν τα ανεκτά όρια της θυσίας του ενώ ταυτόχρονα η απαίτηση που εκτελείται είναι μικρής αξίας και συνεπώς έκδηλη η μεγάλη δυσαναλογία μεταξύ του μέσου εκτελέσεως και του σκοπού για τον οποίο επιβάλλεται. Μάλιστα, η ακυρότητα των εν λόγω πράξεων εκτελέσεως επέρχεται έστω και αν δεν υπάρχουν άλλα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη τα οποία θα μπορούσαν να κατασχεθούν.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι ανακόπτοντες ισχυρίζονται ότι καταχρηστικά επισπεύδεται εκτέλεση σε βάρος της κύριας κατοικίας τους ενόψει του ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της αίτησής τους σε δεύτερο βαθμό για την υπαγωγή της οφειλής τους στις ρυθμίσεις του ν. 3689/2010. Από τα έγγραφα που μετ’ επίκληση προσκομίζονται αποδείχθηκαν τα ακόλουθα κρίσιμα για την ένδικη υπόθεση, πραγματικά περιστατικά: Στις 14-6-2023 κοινοποιήθηκε στους ανακόπτοντες πρώτο απόγραφο εκτελεστό της διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά μετά της από 18-5-2023 επιταγής προς πληρωμή της πληρεξούσιας δικηγόρου της καθ’ ης, με την οποία επιτάχθηκαν να καταβάλλουν στην καθ’ ης το ποσό των 115.521,22 ευρώ για κεφάλαιο, για δικαστική δαπάνη το ποσό των 2.540,00 ευρώ και για την σύνταξη της επιταγής το ποσό των 300,00 ευρώ. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι οι ανακόπτοντες άσκησαν ενώπιον του Ειρηνοδικείου Πειραιά σύμφωνα με το νόμο 4745/2020 την από 25-2-2019 αίτησή τους με σκοπό την ρύθμιση των οφειλών τους μεταξύ των οποίων και η επίδικη που απορρέει από την ανωτέρω διαταγή πληρωμής. Η παραπάνω αίτηση ν. 3869/2010, κατόπιν υποβολής στη ειδική γραμματεία διαχείρισης χρέους της με αριθμό 150590/26-5-2021 ηλεκτρονικής αίτησης επαναπροσδιορισμού βάσει του νόμου 4745/2020, έλαβε από το Ειρηνοδικείο Πειραιά γενικό αριθμό κατάθεσης 527/2022. Ακολούθως, χορηγήθηκε προσωρινή διαταγή με την από 16-10-2019 απόφαση του Ειρηνοδίκη Πειραιά, δυνάμει της οποίας ανεστάλησαν τα καταδιωκτικά μέτρα σε βάρος τους και διατηρήθηκε η πραγματική και νομική κατάσταση της περιουσίας των ανακοπτόντων υπό τον όρο καταβολής 50,00 ευρώ μηνιαίως από τον πρώτο ανακόπτοντα και 200,00 ευρώ μηνιαίως από την δεύτερη των ανακοπτόντων. Εξεδόθη, η υπ’ αριθμ. 728/2023 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Πειραιά με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση των ανακοπτόντων κατά της οποίας άσκησαν την από 10-5-2023 έφεση με την οποία ζητούν την εξαφάνιση της προσβαλλόμενης απόφασης, προκειμένου να γίνει δεκτή η αίτησή τους ν. 3869/2010, επί της οποίας εκκρεμεί η έκδοση απόφασης. Ενόψει της αναβίωσης της εκκρεμοδικίας της ανωτέρω αίτησης για ένταξη στις διατάξεις του ν. 3869/2010 που επήλθε με την άσκηση της έφεσης των ανακοπτόντων κατά της ανωτέρω οριστικής απόφασης όπου θα κριθεί η δυνατότητα ρύθμισης των οφειλών τους με την καταβολή μηνιαίων δόσεων, η καθ’ ης ενεργεί καταχρηστικά, δηλαδή κακόβουλα κατά τρόπο αντίθετο προς τα χρηστά ήθη και την καλή πίστη. Τούτο διότι ενώ τελεί σε γνώση ότι εκκρεμεί η συζήτηση της έφεσης κατά της απορριπτικής απόφασης ν. 3869/2010 και ότι σε περίπτωση που ευδοκιμήσει θα ρυθμιστούν οι οφειλές των ανακοπτόντων και θα οριστούν μηνιαίες καταβολές προς τούτο, μολοταύτα, προβαίνει σε επίσπευση εκτέλεσης σε βάρος τους με την επίδοση της από 18-5-2023 επιταγής προς πληρωμή που συνετάχθη παρά πόδας του πρώτου απογράφου εκτελεστού εκ της υπ’ αριθμ. 524/2018 διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσία βάσιμος ο κρινόμενος λόγος ανακοπής και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη επιταγή. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της καθ’ ης λόγω της ήττας της ύψους 300 ευρώ.